ЧЕВЛИТЕ НА МРТОВЕЦОТ
ПРВ ДЕН 6.30 ЧАСОТ
ГОСПОД ЌЕ ИМ ПРОСТИ.
ЌЕ ИМ ПРОСТИ И ЌЕ ИМ ДОЗВОЛИ ДА ОДАТ ВО РАЈОТ.
НЕ МОЖАМ ДА ЖИВЕАМ БЕЗ ТОА.
Не туку чепкај во огнот!
Повели! -Влегувај!
Браво, фала ти многу!
Како ми си денеска?
Ќе ми направиш една услуга? Наврати до продавницата!
Ќе ти требаат само 5 минути. Ѕвони ми кога ќе дојдеш.
Она е брат мУ на Мет.
Здраво, момци.
Ебати Грег.
Кај Дејв сУм, а останав без пари.
Сакаш? -Да.
Се знаеме ли? -Молам?!
Што гледаш, ебате? -Пичко една!
Се гледаме.
Сони...
На здравје.
Подобар си во пиењето, отколку во коцкањето.
Ќе се видиме кај Џин. -Важи...
Морам да одам...
Вечерва ќе бидам во моето место.
Се гледаме подоцна.
Извини за она тамУ... Излегов од такт...
Не знам што ме спопадна. Извини. -Во ред е.
Како се викаш? -Хирби. -Не, како се викаш навистина.
Навистина се викам Хирби.
Се извинУвам што ја загубив контролата.
Го плУкаат печењето на филм. -Тоа се бара денеска...
СеУште е жив...
Џени и Ребека се сакаат пот туш и сакаат дрУштво.
Што барам под туш?
Ми се допаѓа англискиот патлак. -Навистина?
Вие навистина сте фотогенични со сУнгерче.
Валкана крава.
Не сакаме денеска, фала. -Хирби е, кретенУ!
Хирби е!
Џенет ЛУис, сака да се ``чУка`` во деветката.
Зошто не и се придружите? Што е деветка?
Сака да се ебава в газ.
Ебење за бакшиш. -Не, фала.
``Сакам да мУ се бричени мадињата, за да ми влегува
подлабоко. -Здраво, момци.
И јас сакам. -СеднУвај.
МУ бараме некој педер. -Не зборУвај така.
Погледнете ја робава пред да преземете акција.
Да видите што тип запознав денеска.
Одев да дилам кај билијардот и штом влегов еден тип почна
да зјапа во мене. МУ се обратив и тој ми се пУшти.
МУ реков, што гледаш, ебате? А, тој ми рече, пичко една!
Не заебавај!
Па, после отидов во клУбот да се видам со Сони и ми дојде
на задните скали. И тамУ ми се вдаде!
Личи на некој ненормален! Почна да се извинУва!
Типот ти се дереше!
Ајде да го испегламе малку! А, ти се ракуваше со него?
Матуф е. -Не, ти си.
Знаете ли кој мислам дека е? -Локален лУдак, ете кој е.
Таф,тоа беше брат мУ на Ентони.
Брат мУ на Ентони.
Немој на сите да мУ бидеш поттрчко!
Извини што те Удрив. Нема крв, нели?
Ајде, момче... -Добро е!
СлУшај што ќе направиш...
Како ти се допадна денеска во градов?
Не се променил, нели? -Не.
Си оставил бакембарди. -Ова? -Ти ми ги остави.
Не бев јас. -Беше. -Кога ме стрижеше.
Како гангстер си. -И онака ќе ги стрижев.
Порасни ја. -Со долга коса....
Како Бон Џови. -Не, бе...
Морам да се вратам во градот по некоја работа.
Јас не сакам да дојдам, Рич.
Не ни мораш.
Ако не мУ ја однесам робата наскоро, ќе полУди.
Нема да полУди.
Чекај малку. Мора да направиме експеримент
на мешавината.
А, ти си избран да бидеш водечки астронаут.
Твоето мислење ќе биде пресУдно.
Ајде, кажувај... Ми треба твоето мислење.
Ќе ми верувате, нели? -Да...
Купена е многу одамна. -Ќе ти помогнам.
Италија. -Имав претчУвство...
Пармезан е, да ве ебам! Копилиња едни!
Ебете се..!
Одам јас. -Сигурен си дека ќе се снајдеш? -Да.
Ќе се видиме. -Да...
Поздрави го Сони! -Важи!
Да те ебам..!
Има некој пред врата! Со гас-маска!
ТУка беше!
СеУште беше кога избегав! И тоа со маска!
Очите мУ беа како на слон! -Каде е? -Беше кај вратата!
Имаше огромни очи, ви кажувам...
Мислиш дека ова е смешно, Хирби? Ќе те треснам со ова!
Не измислУвам, имаше огромни очи!
Остани внатре..!
ЧЕЕНСКИ ЧАДНИ СИГНАЛИ
Немаше да паничам, ако не зјапаше во мене!
Земи ја заебаната роба и...
Да го ебам...
Што е ова, да го ебам? -Што ви велев, да ве ебам!
Ни го растурија станот!
Ќе те најдеме, копиле!
Ви реков дека го видов.
Ќе те најдеме!
Каде е робата од масата? -Каде е робата на Сони?
Мртви сме! -Провери си ги џебовите!
Не ја зедов! -Провери пак!
Како се викаше? -Синтија.
Имаше скршен заб. -Тоа беше кучето.
И се додворУвав два и пол часа и ми рече да одебам.
Ајде да спиеме...
ВТОР ДЕН 7.30 ЧАСОТ
Толку од уживањето.
Подобро да мУ кажеш ти. -Зошто јас? -Приказнава е твоја.
Па и вам ви ја кажав. -Ние не ја знаеме, нели?
Само кажи мУ дека дојде еден тип и толку.
Зарем мислите да влезам внатре?
Прво кажи мУ ги лошите вести.
Само ти кажи мУ за дрогата.
Кажи мУ и за станот и за натписот...
Кажи мУ и за слонот, во ред? -Не го спомнУвај слонот.
Да не го спомнУвам, а?
Викни мУ!
Сони, имаме итен слУчај! Морам да ти кажам нешто!
Да одиме од позади.
Не тропај толку...
Кој тропаше на вратава? Ти? -Не бев јас, човеку!
Добро си, човеку? -Да, што сакате?
Сони, мора да позборУваме внатре. Да влеземе внатре.
Подобро е да влеземе внатре. -Влегувајте!
Зошто тропаше на вратата? -Не тропав...
Ќе те прашам уште еднаш. -Не бев јас. Не тропав...
Кокаин е. -Што е тоа?
Дали знаеш зошто лУѓето им даваат на децата дрога?
За да им ги контролираат Умовите.
Зашто и тие се слаби во Умовите.
ДУри ни животните не Успеваат.
Ќе го ставам тоа овде.
Тоа е киселина.
Што ќе правиш со тоа? -Ќе им дадам супер доза.
Ќе ги пратам во Вселената, човеку.
Вселена каква што немаат видено до сега.
Копилето се заебавало и овде. -Дали виде што мУ направи
на лицето? -Не знаеја. -Матуфот им ги нашминкал лицата.
Си прави што сака.
Нема да поверУва во приказната. -Изнервиран е. -Ете го...
СеУште имаш...
Мислев дека имаме договор. -Како мислиш?
Тоа не е од нас. -Не знаеме за тоа.
Ни дојде и кај нас во станот. -Чкрташе на ѕидот...
Ми ја скрши ламбата!
Ако ми ја допревте робата. -Ја оставивме на масата во станот.
Не ве прашУвам тоа. -Ве прашУвам дали ја
користевте мојата роба. -Не, ќе ја продававме.
Никој не ја допре.
Не ја допрев јас!
Тој го виде типот. -Кажи мУ, Хирби.
Тоа се обидУвав да го кажам. Типот ме следеше цел ден.
Во очите беше како слон...
Кажувај што побрзо.
Го видов во клУбот. Ме следеше...
Што ти рече? -Ме нарече пичка...
После го видов повторно кај тебе, позади клУбот.
Беше кај мојот клУб? -Да, од позади беше.
Истиот тип? -Истиот. Мислев цело време
да ми текне кој е. После излегов од станот
да одам да се издУвам и тој стоеше на скалите.
Имаше маска... -Како личеше. -Како слон.
МУ реков да не го спомнУва слонот!
Проблемот е што ми ја нема робата, а ти зборУваш за слонови.
Фино и полека кажи ми што е работата?
Кој беше човекот-слон? -Брат мУ на Ентони...
Се колнам дека беше тој...
Ми вети дека ќе се однесУваш како возрасен.
ДозволУваш оние заебани идиоти да да тормозат...
Што ти е тебе?
Тоа е зашто си ретардиран. Така се зборУва во соседството.
Мојот брат е ретардиран...
Мора да играш според моите правила, во ред...
Знам една специјална игра.
Ќе ја играме играта ``Цицање на курот на Сони и тоа без раце``.
Ќе го лапнеш овој голем кур и ќе го цицаш. Знаеш да ја
играш таа игра? Ако не ја играш, нема да добиеш награда.
Што ќе биде? Имаш 3 секунди да одговориш.
Играта се вика ``Цицај-куре``. Нема да добиеш награда.
Еден...два...три.
Што ќе играме? -Немој те молам...
Ебати болниот идиот...
Фина крнтија.
Штета.
Немој да влегуваш внатре. -Нема.
Мислам дека ќе го искористам ова.
Малку е тапа. -Тапа е, но цврста.
Дали го виде ти? -Јас не, ама Хирби го виде.
Дали ти го виде? -Бевме надвор од станот кога го направи тоа.
Само Хирби го виде.
Не знам како Успеа да влезе. Паметен е.
Бевме надвор само три минути.
Извини што сметаме. Да им кажам два зборови
на овие тројца кретени! -Што зборУваш пак ти?
Имавме договор, а, не час по цртање!
Кој го направи ова, шутраци? Што е смешно, ебаве!
И не е само тоа! -И тоа на новото сако!
Остави ги..!
Прекинете!
Замолчете!
И мене ме бојадиса!
Хирби ми кажа дека сме имале посетител во градов.
Кажи им. -Брат мУ на Ентони е во градов.
Го видов лично!
Не се заебавај, шутраку!
Облечен беше како командос! -Чекајте малку...
Влезе низ прозорецот. -Сони, кој имаше храброст
да го направи ова. -Па, ти кажавме...
Нема врска тоа што го кажувате.
Замолчете, бУљаши!
А, што е со девојката? -Пати..!? -Да!
Таа е голема курва...
Да не си Улав?
Нема да се ебавам со него!
Само еднаш... -Не ме терај, те молам.
Тоа е твој избор. Што да правам?
Излегувај надвор!
Немој Сони, те молам!
Немој да ме лажеш...
Ќе го направам тоа! -Ќе се дУпиш со него, нели?
Помина долго време, нели?
Поздрави ги момците... -Слатка е...
Бегајте од мојава куќа...
Ќе правиш како што ќе ти каже! Кажи ми ја вистината!
Не видов никого... Те молам...
Одете мочајте!
Имаме работа...
Застанете!
ЗаминУвај, брате.
Седете внатре, во ред? Јас ќе средам.
Како си, човеку? Рич...
Добро си?
Да?
Момчето ми кажа еден глУпав мУабет...-Јас бев.
Ти беше? Така ми кажаа.
Како си? -Не е лошо.
Дојди кај мене дома.
Сакам да ми нацрташ жени.
Што правиш, момче?
Тоа е моја грижа. -Моја грижа е мојата куќа.
Каде престојУваш? -Во фармата на Мотсон.
Дојди да ме посетиш. -Можеби ќе дојдам.
Не ми е страв од тебе.
Што прави, си мУабети? -Чека момент...
Ме правиш многу нервозен, Ричард. -Треба да бидеш.
Да бев на твое место, ќе влезев во заебаната кола
и ќе си заминев. И нив можам да ги сУредам лесно како тебе.
Сите ќе ве истребам.
Ова е закана, нели? -Не ти се заканУвам.
Ова е нешто повеќе од зборови. Те гледав додека спиеше.
Можев лесно да ти го пресечам гркланот.
Ми беше в рака.
Затоа, влегувај во колата и еби си мајката.
Дојди ти прво кај мене. -Можеби.
Се враќа...
Нема да побегне, момци. Го погледнав право во очите
и тој не е повеќе истиот тип каков што беше порано.
Дали не спомна нас? -Ве спомна.
Не покани сите да го посетиме.
Зошто не кани?
Каде е? -Кај Мотсонови е. -На фармата? -Да.
Што ќе правиме?
Мислам да одиме тамУ, ќе го извадиме надвор,
ќе ја земам пУшката и... -И ќе го Убиеш, ебате?
Ако некој има подобра идеја, би сакал да ја слУшнам.
Ако не сте за да го отепам, кажете ми нешто дрУго.
Ќе му понудам некоја пара... -Ал ќе чУкне на вратата,
ќе излезе и ќе го пУкам. Едноставно е.
Како да не...
Што да правиме тогаш? -Да го предУпредиме.
Нема да си замине.
Решен е да го направи тоа.
Не ми се верУва...
Предолго сме овде. Да земеме нешто за јадење...
Донеси ни вамУ.
Јас сУм со тебе, Сони. Секогаш сУм бил.
Да направиме нешто, а, не само да седиме.
Ајде, да играме карти. -Сони, ајде.
Зошто да не.
Сони..!
ТУка е!
ЕДЕН ПОМАЛКУ
Господе...
Сони, бегај од тамУ!
Викни амбУланта!
ТРЕТ ДЕН 8.00 ЧАСОТ
Со среќа, Ал. -Се гледаме.
Здраво, свињо.
Можеме да го решиме ова. -Јас ќе кажам како ќе решиме.
Дај да зборУваме... -Ми доаѓаш пред порти во
таква состојба... -Имам пари за тебе.
Тргни се да го ``закојам``.
Ќе ти го распарам стомакот...
Го застрела Ал..!
Ал..!
Алан..!
Сони, да те ебам..!
Алан..!
Ал настрада по наша вина.
Треба да одиме пеш до градот, нели?
Зошто не Убива, да го ебам? -Каде сакаш да одиш? -ОнамУ!
Каде? -Каде било! -Не знаеш каде да одиш.
Не знам поради него!
Го застрела Ал, човеку!
Беше несреќа. -Го виде!
Хирби, те молам, дојди со мене! Ајде, човеку.
Дојди со мене.
Соз, ајде, човеку.
Човеку, сакаш повеќе да ризикуваме?
Ајде, да те ебам! -Таф, престани...
Ќе се вратиме во нашиот град. -Со него ќе Умрете, да ве ебам!
Ебете се!
Таф!
Се сеќаваш ли кога дојде во нашето Училиште, Ричард?
Да. -Тогаш беа Убави времиња. -Ти беше најдобар.
Женските најмногу те сакаа. -ОколУ 300 дУндиња.
Се сеќаваш ли кога играше фУдбал? -Да.
Најдобар беше.
Имаше едно момче кое постојано го покажуваше газот.
Тоа беше Мајкл Покс.
И тогаш ме ловеа, нели? -Да, но, не можеа да те фатат.
Јас не можев.
Не, не можеше...
Не ни сакав...
Да го провериме местово.
Не правете врева.
Сони, дај ми поголем. -А? -Дај ми поголем.
Ова малото стави го вака. Добро е за од близина...
Да одиме горе.
Беше во армијата, нели?
Беше ли во војската? -Да.
Сони.
Што има, батка? -Ништо.
Заебано беше.
Не можам да се соземам поради Ал.
Не требаше да го оставиме. Она копилето ќе го запали.
Добро е...
Не можам да си замислам.
Да не имаш јадено змии? Како да го јадеме...
Па, што седиш овде. -Не одам долУ сам.
Има Уште чинии за миење? -ИсУши го ова.
ЧУвај го ова.
Ако го измиеш ти. Јас не го мијам.
Чисто е. -Смрди.
Немој да фрлаш вакви нешта. Може да се најдат.
Требаше да ми кажеш за да знам.
Ајде!
Ако ставиш пластични пет, тие тежат кило и половина.
А, срчените 2 и пол.
Ако ги ставиш три со пет, губиш.
Мора да ставиш петки со три одделени.
Запомнете дека срчените се 2 и пол.
И прдна в лице.
Во лицето ли беше? -Не ми е добро.
Земи го, не ми е добро.
Сони, што ми е на лицето? Како да ми е здрвено.
Имаш подочници...
Пак ли прдеше? -Немав прдено од утрово.
Немој, помогни ми...
Тој најмногу сака да прости.
ИсУс...
Не ме допирај.
СтанУвајте и играјте на мојата забава, да ве ебам..!
Ајде!
Играјте..!
Мислевте ли дека ќе се извлечете со тоа?
Ти си мртовец, ебате.
СтанУвај...
Реков, станУвај!
Обрни внимание!
На нозе!
Не знаеш кој сУм.
Може да си одам?
Ако заминУваш, ќе заминеш засекогаш.
Ти си заминУваш? -Не, не...
Никој не си заминУва сега-засега...
Само погледни ме...
Така остани...
Ќе те откорнам...
Сакам да ти покажам нешто.
Само остани овде.
Избриши си го носот.
Отвори го.
Што е?
Отвори го.
Кој е тој?
Не е Таф...
Тешко е да поверУваш, нели?
Зарем нема да го бакнеш? -Не...
Кажи мУ нешто, ова ти е последна шанса.
Ќе го затворам. -Жалам, човеку...
Тешко е кога ќе загубиш некој близок.
Зошто го направи тоа? -Се обиде да побегне.
Дали знаеш зошто си ти жив?
Ти си добар човек. -Да...
Ако ми го кажеш она што сакам да го знам,
ќе те оставам да живееш. -Добро...
Се работи за Мет.
Каде е? -Знам каде живее. -Не...
Тие се тука. Каде си ти? -Јас? -Да.
Ти си тука.
Ми кажа дека ќе ме пУштиш. -Добро, кажувај.
Во Винстон е. -Ме лажеш, ебате. -Не...
Ќе дојдам по тебе. -Добро. Знам дека е тамУ.
Знаеш дека ќе дојдам по тебе, нели?
Затоа знам дека ја кажуваш вистината.
Ќе ме оставиш да живеам, нели? -Ти ветувам.
Не газам на мојот збор. -Чесен збор.
Дојди да те гушнам...
Помина, дрУгарче...
Дали ова беше за мене? -Не...
Кажи ја вистината. -Не...
Сега повеќе нема врска, нели? -Навистина? -Сега нема.
Па, не знам... -Јас знам...
Да го ебам...
Дојди вамУ...
ЧЕТВРТ ДЕН 7.00 ЧАСОТ
Дечки, влегувајте! Ве викнав пред еден час. Каде бевте?
Што е тоа? -Маска. -Извади ја.
Што правеше со неа?
Од каде ти е? -Од еден војник.
Што е тоа? -Нож. -Знам дека е нож. Што правеше со него?
И тоа ни го даде војникот. -Како мислите, ви ги даде?
Рече дека го познава тате. -Рече дека го познава тате, нели?
Навистина?
Мет, слегувај долУ веднаш!
Ајде, ќе се возиме.
Ајде, Мајк...
Ќе го познаеш ли ако го видиш? -Да...
Може ли да ви помогнам? -Дали е Мет тука?
Излезе со децата. -Штета. -Да мУ пренесам кој го бараше?
Еден негов стар пријател. Ричард.
Дали утрово бевте во паркот? -Да, да...
Дали ги сретнавте моите деца? -Да.
Прекрасни дечиња. Палави. -Да, палави се.
Но, денеска претераа. Донесоа дома маска и нож.
Да бидам искрена, малку се вознемирив.
Тоа е само парче тапо железо. -Да, но навистина се загрижив.
Вие сте добра мајка. -Да, добра мајка сУм.
Добра жена сте.
Извинете, како ви беше името? -Ричард.
Ќе му кажам дека го бараше. -Во ред...
Ќе бидам во близина. -Во ред.
Брат мУ на Ентони. -Во ред...
Пријатно!
Здраво. -Што правиш овде? -Ве чекам вас.
Како сте? -Добро. -Ќе одите ли горе да играте на компјутерот?
Го нема. -Го нема, зашто беше овде.
Како мислиш, беше овде? -Веднаш штом заминавте, дојде.
Влезе внатре?! -Не влезе, беше фин. Не беше...
Малку беше чУден. -Што рече?
Ми рече да ти кажам дека те барал Ричард.
Ти не го познаваш? -Никогаш порано не сУм го видела.
Но, прашУваше за тебе. -Рече дека се дружевте со
брат мУ Ентони пред неколку години.
Што е, дУшо?
Што не е во ред? -Го знам.
Знам кој е.
Кажи ми.
Беше младо момче...
Едноставно дете. Беше недоквакан...
Беше премногу едноставно за да се знае што прави тој.
Тогаш, Ричард отиде во војска. Ентони доаѓаше кај нас.
Ние се смеевме со него, но, Сони претерУваше.
Ентони не знаеше што се слУчУва, не знаеше ниту каде е.
Не разбираше ништо од тоа.
Го зедовме во комбето, мУ дадовме дрога...
Сони мУ даде некоја...
Гледав дека не е во ред. Го гледав лицето на Ентони
и тоа беше целото...
Ентони, престани да викаш... Секој пат кога викаш,
мајка ти се разболУва. И Ричи може да се јави од војска и
да разбере...
Не се заебавај со мене...
Јас бев единствениот што едвај го поднесУвав тоа...
Сите се вративме назад во комбето...
Го оставивме...
Јас не сакав да го оставам...
Се обеси...
ПЕТТИ ДЕН 5.00 ЧАСОТ
СтанУвај.
Не прави врева. СтанУвај...
Земи ги клУчевите...
Ако правиш врева, ќе те прободам во џигерот.
Влегувај.
Влегувај тука...
Дали се сеќаваш на мене?
Да...
Зошто те донесов овде?
Овде Ентони беше...
Беше?!
Што направи?
Ајде, кажи...
Се обеси.
Зошто?
Зашто беше слаб?
Зашто беше ретардиран?
Не беше ретардиран. -Беше и тоа како.
Беше ненормален!
Како што ќе кажеш ти.
Тој беше жив срам за мене.
Што мУ направи?
Ние...-Реков, што мУ направи ти, а не останатите.
Не ги спречив...
Би сакал да го стореше тоа. Зашто ќе спречеше многу
Убивања.
Како мислиш? -Сите се мртви. Ги погубив, а ти си последниот.
Сега, јас сУм чУдовиштето.
Дали ме бараше мене?
Кога го измачУвавте, дали ме бараше?
Да...
Дали го извикуваше моето име?
Да...
Те сакам, Ентони...
Те сакам брате, но, не можам да го направам ова.
Жалам...
Земи го ова...
Земи го. -Не го сакам.
Ако не го земеш, ќе направам нешто ужасно со него. Земи го.
Земи го...
Ти требаше да бидеш чУдовиштето...
А, сега јас сУм заебаниот ѕвер...
Сета таа крв...
Ти ме натера да го направам тоа...
Ајде, забиј го тој нож во мене.
Те молам, не знам што дрУго сУм способен да направам...
Заборави ги децата. Немој нив...
Сакам да лежам со брат ми.
Каде си?
Да...во ред е...
Ајде, те молам...
Направив ужасни работи.
Мисли на твоите деца...
Така, ајде...
Да, да...
Забоди ми го ножов...
Мисли на децата... Ајде...
Забиј го во мене... Ајде...
Те молам...
Готово е... Да, да...
ВО СЕЌАВАЊЕ НА МАРТИН ЏОЗЕФ КОНСИДАЈН
К Р А Ј
превод: www.mkd-titlovi.niceboard.com